Tu que siás arderosa e nusa
Tu qu'as sus leis ancas tei ponhs
Tu qu'as una vòtz de cleron
Uei sòna sòna a plens parmons
Ò bòna musa.
Siás la musa dei paurei gus
Ta cara es negra de fumada
Teis uelhs senton la fusilhada
Siás una flor de barricada
Siás la Venús.
Dei mòrts de fam siás la mestressa,
D'aquelei qu'an ges de camiá
Lei gus que van sensa soliers
Lei sensa pan, lei sensa liech
An tei careças.
Mai leis autrei ti fan rotar,
Lei gròs cacans 'mbé sei familhas
Leis enemics de la paurilha
Car ton nom tu, ò santa filha
Es Libertat.
Ò Libertat coma siás bela
Teis uelhs brilhan coma d'ulhauç
E croses, liures de tot mau,
Tei braç fòrts coma de destraus
Sus tei mamèlas.
Mai puei, perfés diés de mòts raucs,
Tu pus doça que leis estelas
E nos treboles ò ma bela
Quand baisam clinant lei parpèlas
Tei pès descauç.
Tu que siás poderosa e ruda
Tu que luses dins lei raions
Tu qu'as una vòtz de cleron
Uei sòna sòna a plens parmons
L'ora es venguda. Canti simili
Fonte
Lo cór de la Plana, CD, Marcha! Buda Musique 2012
Informazioni
Si tratta di un testo ritrovato dal giornalista Claude Barsotti a Marsiglia, pubblicato con il titolo "Cançon de nèrvi", il 6 febbraio 1892 sul giornale occitano di Marsiglia "La Sartan", dedicato a Pèire Bertas, docente marsigliese all’istituto di Belle Arti, che fu allontananto per sempre dall’insegnamento per via delle sue idee socialiste e federaliste. E' stato messo in musica dal marsigliese Manu Téron, ma dell'autore non si hanno notizie, a parte il nome.
Scheda canto
Autori testo: J. Clozel
Autori musica: Manu Téron
Periodo: L'età dell'imperalismo (1870-1914)
Anno: 1892
Lingua: occitano
Video: Guarda il video su YouTube (si apre in una nuova finestra)